Abstract
Rituelen zijn sterke sociale verbinders in de maatschappij en spelen een belangrijke rolbbij overgangen, afscheid en voortzetting. Ook in de gebouwde omgeving vinden dergelijke overgangen voortdurend plaats. Door gebruik verzamelen gebouwen in de loop der tijd een geschiedenis van verhalen en betekenissen waaraan mensen zich op verschillende manieren hechten. In een overgangsfase kan een ritueel helpen om verandering collectief te markeren en
beleefbaar te maken. De Laatste Dans is een sociaal bouwritueel, ontwikkeld voor de ontwerpwedstrijd van Buro Bouwrituelen, waarin het overgangsmoment van een gebouw centraal staat. Het overbrugt de tegenstrijdigheid tussen de permanente aard van een gebouw en het fluïde karakter van gebruik. Het ritueel markeert geen begin of einde, maar een verschuiving naar een volgende fase
waarin geschiedenis, verhalen en herinneringen worden meegenomen.
Het sociale bouwritueel is ontwikkeld op basis van een verkennend onderzoek waarin religieuze, culturele, ruimtelijke en vastgoedmatige perspectieven zijn geclusterd. Deze gelaagde onderzoeksopzet concentreert zich op drie samenhangende topics: de fase tussen afscheid en nieuw leven, de verschijningsvorm van het afscheid en het artefact dat daarin een rol speelt.
Door verschillende perspectieven te verweven en te vertalen naar één vanzelfsprekende beleefbare rituele structuur maakt het onderzoek inzichtelijk hoe sociale betekenis vorm kan krijgen binnen ruimtelijke transformatie. De Laatste Dans is een ontwerpvoorbeeld bijdraagt aan een veerkrachtige relatie tussen gebouw, gebruikers en hun omgeving.
beleefbaar te maken. De Laatste Dans is een sociaal bouwritueel, ontwikkeld voor de ontwerpwedstrijd van Buro Bouwrituelen, waarin het overgangsmoment van een gebouw centraal staat. Het overbrugt de tegenstrijdigheid tussen de permanente aard van een gebouw en het fluïde karakter van gebruik. Het ritueel markeert geen begin of einde, maar een verschuiving naar een volgende fase
waarin geschiedenis, verhalen en herinneringen worden meegenomen.
Het sociale bouwritueel is ontwikkeld op basis van een verkennend onderzoek waarin religieuze, culturele, ruimtelijke en vastgoedmatige perspectieven zijn geclusterd. Deze gelaagde onderzoeksopzet concentreert zich op drie samenhangende topics: de fase tussen afscheid en nieuw leven, de verschijningsvorm van het afscheid en het artefact dat daarin een rol speelt.
Door verschillende perspectieven te verweven en te vertalen naar één vanzelfsprekende beleefbare rituele structuur maakt het onderzoek inzichtelijk hoe sociale betekenis vorm kan krijgen binnen ruimtelijke transformatie. De Laatste Dans is een ontwerpvoorbeeld bijdraagt aan een veerkrachtige relatie tussen gebouw, gebruikers en hun omgeving.
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Pages | 350-355 |
| Number of pages | 5 |
| Publication status | Published - 4 Jun 2026 |
| Event | PlanDag 2026 - Weerbaarheid: Ieder voor zich, en de planologie voor ons allen? - Genk, Genk, Belgium Duration: 3 Jun 2026 → 4 Jun 2026 https://plandag.net/ |
Conference
| Conference | PlanDag 2026 - Weerbaarheid |
|---|---|
| Country/Territory | Belgium |
| City | Genk |
| Period | 3/06/26 → 4/06/26 |
| Internet address |
Cite this
- APA
- Author
- BIBTEX
- Harvard
- Standard
- RIS
- Vancouver