In Ode aan de archivaris beschrijft Stef Dingemans hoe een historisch onderzoek naar de ontwikkeling van opleidingen sociaal werk uitmondde in een langdurige zoektocht naar het verdwenen archief van zijn instituut. Tijdens deze zoektocht ervaart hij hoe kwetsbaar het collectieve geheugen van organisaties is wanneer archieven onvoldoende toegankelijk of beheerd zijn. Uiteindelijk leidt de speurtocht tot herwaardering van het belang van goed archiefbeheer en van de rol van de archivaris. Het artikel benadrukt dat een zorgvuldig onderhouden archief essentieel is voor historisch onderzoek, organisatorisch leren en het onderbouwen van toekomstige beleidskeuzes.